ಮನದ ಕೊಳಕೊಂದು ಕಲ್ಲು ಬಿತ್ತು
ಶುಭ್ರ ಮನದಲ್ಲಿ ನೋವಿನ ಅಲೆಯೇಲಿ ಬಂತು
ಕಲ್ಲು ಬಿಸಾಕಿದ ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ
ಅದು ನನ್ನೆದೆಗೆ ಎಷ್ಟು ನಾಟಿದೆಯೆಂದು
ಮೊನ್ನೆ ತನಕ ಎಲ್ಲವು ಸರಿ ಇತ್ತು
ನಿನ್ನ ಮುಖ ನನ್ನೆದೆಯ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತಿತ್ತು
ಇಂದು ನೋವಿನಲೆಯಲ್ಲಿ ಚದುರುತಿದೆ
ಮುಖದ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿದೆ
ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಕಿರುಚಿ ಕೇಳಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ
ತಣ್ಣಗಿದ ಮನವ ಯಾಕೆ ಕಲಕಿದೆಯೆಂದು
ಆದರೆ ಶಬ್ದ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ
ಈಗ ಮೊದಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯು ಉಳಿದಿಲ್ಲ
ನೀ ದೂರ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣವು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ
ಮುಂದೆ ಅದನ್ನು ಕೇಳುವ ತಾಳ್ಮೆಯು ನನಗಿಲ್ಲ


So nice poem
ReplyDelete.
ReplyDelete:)
ReplyDelete:)
ReplyDeleteNo words to describe how it is written keep going dear😍
ReplyDeleteThank you
DeleteYour good name please
ಇದು ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ
ReplyDeleteThank you nimma hesaru
DeleteNice madam
ReplyDeleteThank you
ReplyDelete